แมนโคเซ็บ (mancozeb)

การออกฤทธิ์ เป็นสารกำจัดเชื้อรา dithiocarbamate ที่ออกฤทธิ์ในทางป้องกันโรคพืช มีความคงตัวมาก

ความเป็นพิษ

มีพิษเฉียบพลันทางปาก (หนู) มากกว่า 8,000 มก./กก. ทางผิวหนัง (หนู) มากกว่า 10,000 มก./กก. อาจทำให้ผิวหนังระคายเคือง

โรคพืชที่กำจัดได้

โรคแอนแทรคโนส โรคไฟท๊อฟโตรา (Phytophthora) โรคสแคป (Scab) โรคราน้ำค้าง โรคเน่าดำ โรคเน่าสีน้ำตาล (Brown rot) โรค Cercospora และ Septora leaf spot โรค early และ Late blight โรค Alternaria leaf spot โรค Botrytis leaf blight โรค Rhizoctonia brown spot โรคราสนิม (Rust) และ Pythium blight

พืชที่ใช้

กล้วย องุ่น มันฝรั่ง มะละกอ ข้าวสาลี ฝ้าย ถั่วเหลือง ข้าว มะเขือเทศ แตงกวา แตงอื่น ๆ หอม แครอท คื่นฉ่าย ข้าวโพด หน่อไม้ฝรั่ง ข้าวฟ่าง พืชไร่ทั่วไป พืชสวน ผักต่าง ๆ และไม้ประดับ

สูตรผสม 50% และ 80% ดับบลิวพี 32% เอฟ

อัตราใช้และวิธีใช้

ใช้อัตรา 40 กรัม ผสมกับน้ำ 20 ลิตร ฉีดพ่นที่ใบให้ทั่วต้นพืชเมื่อโรคพืชเริ่มระบาด และพ่นซ้ำทุก 7-10 วัน ใช้เป็นสารคลุกเมล็ดได้ด้วย

อาการเกิดพิษ

ละอองยาอาจทำให้เกิดอาการระคายเคืองที่เยื่อบุจมูก ลำคอ ผิวหนัง ทำให้อักเสบ คัน หรือไอ ถ้ากลืนกินเข้าไปจะปวดศีรษะ คลื่นไส้ อาเจียน และเกิดผลกระทบต่อระบบประสาทส่วนกลาง

การแก้พิษ

ถ้าถูกผิวหนังให้ล้างด้วยน้ำกับสบู่มาก ๆ ถ้ากลืนกินเข้าไป ต้องรีบทำให้คนไข้อาเจียนด้วยการล้วงคอ หรือให้ดื่มน้ำเกลืออุ่น สำหรับแพทย์ ทำให้คนไข้อาเจียนหรือล้างท้อง แล้วถ่ายท้องด้วยยาโซเดียมซัลเฟท หรือ แม๊กนีเซียมซัลเฟท ห้ามให้ยาหรือเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ ไขมัน และน้ำมัน ผสมอยู่ รักษาคนไข้ตามอาการที่ปรากฏ

ข้อควรรู้ – ระยะเวลาก่อนการเก็บเกี่ยว 7-21 วัน

– เป็นพิษต่อปลา

– ในระหว่างเก็บอย่าปล่อยให้เปียกชื้น

– ใช้ผสมกับสารกำจัดศัตรูพืชอื่น ๆ ได้

– ให้ผลดีที่สุดเมื่อใช้ป้องกันโรคพืช